• z.polkowski@ujw.pl

O Wirtualnej Organizacji Działań

O Wirtualnej Organizacji Działań

Wirtualna organizacja działań – WOD ogólnie oznacza kooperację ludzi, komputerów i przedsiębiorstw. Wirtualność polega na tym, że rzeczywiste systemy są odwzorowywane przez abstrakcję, z których są two­rzone byty (obiekty) informacyjne. Są one dowolnie przemieszczane, rozpraszane i agregowane w przestrzeni informacyjnej. Zapewniony jest dostęp do zasobów informacji dla komputerowego wspomagania i integracji działań. Operacje, wykonywane na obiektach, realizowane są w sposób zdecentralizowany i inicjowane są asynchronicznie przez różnych uczestników. Każdy uczestnik postrzega zarówno obiekty, jak i operacje, w sposób właściwy dla realizowanych przez siebie zadań cząstkowych. Posiada więc wirtualny obraz działań realizowanych w rzeczy­wistym systemie. Wiedza o całościowym, globalizowanym obrazie działań jest wielo­aspektowo odwzorowywana w schemacie konceptualnym rzeczywistego systemu i zawarta w rozpro­szo­nych, inteligentnych systemach, kontrolujących proces realizacji WOD. Znaczenie WOD wynika z zakresu i sensu pojęć: wirtualny, wirtualna organizacja, działania. Wirtualny to taki, który nie jest ustalony w sposób sztywny, którego ramy funkcjonowania zmieniają się dynamicznie, a integracja składowych następuje nie poprzez strukturę, a poprzez realizowane funkcje. Organizacja wirtualna to wirtualny sposób organizowania, tj. organizowanie kooperacji i współdziałania w przestrzeni informacyjnej. Nie jest ważne miejsce, w którym działają uczestnicy, a każda składowa jest ważna jako producent (źródło) i konsument (odbiorca) informacji oraz jako decydent. Działania to akcje w przestrzeni informacyjnej. Odpowiadają one działaniom w systemach rzeczywistych. Systemy rzeczywiste są źródłem (działań), są przedmiotem, na które ukierunkowane są działania, są ich uzasadnieniem i ostatecznym weryfikatorem.

Środowiskiem kreowania organizacji wirtualnych jest infosfera komunikowania bezpośredniego. Składowymi infosfery komunikowania bezpośredniego są, z jednej strony infrastruktura informacyjno-organizacyjna systemów informatycznych, z drugiej strony infrastruktura komputerowo-komunikacyjna gromadzenia i wymiany zasobów. Mamy do czynienia z integracją działań organizacji i ludzi. Czynniki integracji określają, z jednej strony procesy globalizacji informacyjnej, z drugiej strony globalizacji organizacyjnej. Globalizacja informacyjna jest następstwem integracji systemów informatycznych. Dotyczy ona metod i technik wspólnego tworzenia i współużytkowania zasobów danych w postaci cyfrowej – plików komputerowych. Wieloaspektowa integracja systemów informatycznych bazuje na standardach technicznych gromadzenia i wymiany zasobów. Globalizacja organizacyjna jest następstwem współzależności wzajemnej kooperujących organizacji i współpracujących ze sobą ludzi. Powiązania wzajemne kooperujących organizacji polegają na integracji procesowej, odwzorowywanej przez kolejne czynniki integracji środowiska informacyjnego. W ramach integracji procesowej modelowane i symulowane są procesy (np. biznesowe itp.), wprowadzane jest monitorowanie procesów oraz wspiera się ewidencję kooperacji i kontroli procesów. W obrębie integracji organizacyjnej systemów informatycznych dostrzegana jest potrzeba tworzenia ogólnych uregulowań (prawnych), ustalanych na podstawie reguł gromadzenia i wymiany zasobów współdziałających ze sobą organizacji. Coraz wyraźniej widać, że ele­men­tami globalizacji organizacyjnej działań, wynikającymi z pojawiającej się jedności organizacji społeczeństwa o kreowanych wirtualnych przedsiębiorstw, stają się elementy najbardziej jednoczące, do których zaliczamy zachowania ludzi, podmiotowo uczestniczących w procesach. Stąd wynikają kolejne czynniki integracji działań i systemów informacyjnych. W ramach integracji współzależności wzajemnej ludzi dostrzegana jest potrzeba ewidencji otwartości i wiarygodności itp. (czynniki etyczne współdziałania). Na tej podstawie mówić będzie można o jawnym ustalaniu ogólnych uregulowań wzajemnej współzależności ludzi, realizowane w inter­aktywnym komunikowaniu bezpośrednim, komunikowaniu między nimi poprzez globalizowane środowisko informacyjne.

Procesy komunikacji bezpośredniej i wirtualnej organizacji mogą być przydatne w diagnozowaniu i opisie zjawisk pojawiającej się cywilizacji informacyjnej. Uwidaczniają się różnorodne czynniki przemian. Ulega przemianie rola tradycyjnych przedsiębiorstw. Przestają one pełnić rolę organizacji podstawowych w społeczeństwie. Organizacją pod­stawową staje się społeczeństwo. Całość społeczeństwa, jako organizacja podstawowa, zaczyna kształtować nowe (zwane przyszłymi) struktury przedsiębiorstw – wirtualne organizacje. W organizacji społeczeństwa dominować zaczynają zasoby intelektualne, wytwory myślenia czysto symbolicznego. Są one wytworami najbardziej ludzkimi, z ludzkich form aktywności, stają się najbardziej prywatną, z prywatnych form własności. Stąd wynikają zasady współzależności wzajemnej ludzi. Człowiek w coraz większym stopniu staje się samodzielnym podmiotem procesów (m. in. gospodarczych, w przyszłości społecznych, a także politycznych).  Będzie to miało wpływ na uwzględnianie skonsolidowanych aspektów uczciwości w procesach politycznych, pracowitości w procesach gospodarczych oraz sprawiedliwości, tj. wspierania się wzajemnego ludzi, w systemach kulturowych, podlegających przemianom w cywilizacji informacyjnej.

Można oczekiwać, że rozpatrywanie tematyki wirtualnej organizacji działań w ujęciu komunikacji bezpośredniej, a więc w ujęciu globalizacji informacyjnej organizacji działań, przyczyniając się do intensyfikacji współpracy, w konsekwencji umożliwi formułowanie oryginalnej tematyki badawczej, edukacyjnej. Rezultatem współpracy może być formułowanie podstaw konstruowania środowisk informacyjnych kooperacyjnych i warsztatu dla pojawiających się profili zawodowych w nowym społeczeństwie informacyjnym: twórców zasobów, organizatorów, projektantów i administratorów usługowych centrów informacyjnych.

d.masalski
d.masalski

Leave a Comment